Shkëlqesi,
Kolegë të nderuar,
Zonja dhe zotërinj,

Është kënaqësi për mua personalisht dhe për Misionin e Përhershëm të Shqipërisë të jemi sot me ju në këtë aktivitet anësor, të organizuar në kuadër të sesionit të shtatëdhjetë të Komisionit për Statusin e Grave.

Arritja e barazisë gjinore nuk është thjesht një objektiv ndër shumë të tjerë; ajo është një themel ndërsektorial për zhvillimin e qëndrueshëm, paqen dhe shoqëritë gjithëpërfshirëse. Megjithatë, pavarësisht dekadave të progresit, miliona gra dhe vajza në mbarë botën vazhdojnë të përballen me pengesa sistemike që kufizojnë pjesëmarrjen e tyre të plotë në jetën ekonomike, politike dhe shoqërore.

Në këtë kontekst, roli i sistemit të Kombeve të Bashkuara është i pazëvendësueshëm. Kompleksiteti i sfidave të sotme kërkon përgjigje të koordinuara që bashkojnë ekspertizën, mandatet dhe burimet e entiteteve të ndryshme të OKB-së.

Në këtë kuadër, Grupi i Kombeve të Bashkuara për Shoqërinë e Informacionit (UNGIS) demonstron se si bashkëpunimi në të gjithë sistemin e OKB-së mund të ndihmojë në përkthimin e angazhimeve globale në veprime konkrete. Duke bashkuar agjenci të ndryshme, UNGIS ofron një platformë përmes së cilës transformimi digjital mund të shfrytëzohet në mënyrë gjithëpërfshirëse, të barabartë dhe të ndjeshme ndaj nevojave të grave dhe vajzave.

Hendeku gjinor digjital mbetet një sfidë e rëndësishme globale. Gratë dhe vajzat në shumë pjesë të botës vazhdojnë të kenë më pak akses në lidhjen me internetin, pajisje digjitale, arsimim në shkencë dhe teknologji, si dhe në mundësitë brenda ekonomisë digjitale. Përtej aksesit, gratë përballen gjithashtu me rreziqe disproporcionale në hapësirat digjitale, përfshirë ngacmimin online, abuzimin dhe dhunën e lehtësuar nga teknologjia, të cilat mund të dekurajojnë pjesëmarrjen dhe të heshtin zëra të rëndësishëm.

Adresimi i këtyre sfidave kërkon veprim të koordinuar në shumë sektorë: arsim, zhvillim, qeverisje, të drejtat e njeriut dhe teknologji. Pikërisht këtu qëndron forca e sistemit të Kombeve të Bashkuara, në aftësinë e tij për të bashkuar ekspertiza të ndryshme dhe për të promovuar përgjigje të integruara që mbështesin përpjekjet kombëtare.

Njëkohësisht, arritja e progresit real kërkon që perspektivat gjinore të integrohen plotësisht në të gjitha fushat e politikave, përfshirë qeverisjen digjitale. Gratë dhe vajzat nuk duhet të shihen vetëm si përfituese të transformimit digjital, por si lidere, inovatorë dhe vendimmarrëse që formësojnë të ardhmen digjitale.

Investimi në aftësitë digjitale dhe arsimin STEM për vajzat, promovimi i lidershipit të grave në sektorët e teknologjisë, mbështetja e sipërmarrjes së grave në ekonominë digjitale dhe garantimi i hapësirave digjitale të sigurta dhe gjithëpërfshirëse janë komponentë thelbësorë të këtij angazhimi.

Është po ashtu e rëndësishme që, kur flasim për moslënien askënd pas, të njohim edhe diversitetin e përvojave mes grave dhe vajzave. Ato që jetojnë në zona rurale, personat me aftësi të kufizuara, migrantet, pakicat dhe gratë që përballen me margjinalizim ekonomik shpesh hasin pengesa të shumëfishta dhe të ndërthurura. Politikat dhe programet duhet, për rrjedhojë, të projektohen me përfshirjen dhe aksesueshmërinë në thelb të tyre.

Zbatimi i Rishikimit +20 të Samitit Botëror për Shoqërinë e Informacionit është veçanërisht i rëndësishëm në kontekstin e grave dhe vajzave, pasi siguron që transformimi digjital global të kontribuojë në barazinë gjinore dhe jo të përforcojë pabarazitë ekzistuese. Në praktikë, zbatimi efektiv kërkon përkthimin e angazhimeve ndërkombëtare në politika konkrete, programe dhe partneritete që zgjerojnë mundësitë për gratë dhe vajzat në epokën digjitale.

Pikërisht për këtë arsye bashkëpunimi në nivel sistemi brenda Kombeve të Bashkuara është kaq i vlefshëm. Duke harmonizuar përpjekjet ndërmjet agjencive dhe nismave, ne mund të sigurojmë që politikat të jenë më koherente, burimet të përdoren më efektivisht dhe zgjidhjet të jenë më të përshtatura ndaj realiteteve me të cilat përballen gratë dhe vajzat në terren.

Faleminderit.